۱۳۸۹ آبان ۳, دوشنبه




-


- در كتاب فارسي دبستان درسي بود كه فصل پائيز را توصيف مي كرد و با تصاوير و نقاشي هايي كه از درختان و برگ هاي زرد و قهوه اي داشت، طبيعت پائيزي را به تصوير كشيده بود.
- جمله اي از درس كه حال و هواي پائيز را بيان مي كرد، اينگونه بود : ”برگها زير پاي عابران خش خش مي كنند” با خواندن اين جمله طنين آهنگ خش خش برگها ي خشك پائيزي در ذهنم نقش مي بست. در آن هنگام من برگها را مسبب اصلي اين صداي خش خش مي دانستم، اما هم اكنون باور دارم كه در واقع عابرانند كه با گامهايشان بوجود آورنده اين صدايند و با آمد و رفتشان به محيط خشك و بيجان پائيزي روح مي بخشند و مصداق عابراني هستند كه از برگهاي كتاب زندگي مي گذرند و طنين افكن آهنگ زندگي اند.
-
-